RAAMSDONKSVEER

We schrijven, zaterdagavond 24 maart 2012 19.45 uur, een prachtige lentedag maakt plaats voor een gezellig avondje gevuld met een ouderwets stevige Pink Floyd sound.

Dit keer met 5 man afgereisd vanuit Nijkerk, waarvan 2 personen voor het eerst kennis gaan maken met een live performance van Impulse. Vanavond, voor de derde keer als ik het goed heb, in de geweldige akoestische, en sfeervolle Koloszaal in Raamsdonksveer.

Het heeft in mijn ogen lang geduurd voor de band weer een grootschalig optreden gaat verzorgen, maar met hoge verwachtingen wachten we de prestaties van Impulse vanavond af. Gaan deze geweldige ras-muzikanten zichzelf overtreffen vergeleken met het jubileumconcert van 26 november 2011? Ik heb ze uitgedaagd in het gastenboek, dus ben benieuwd, als dadelijk de geoliede machine  om 20.30 opent met de grandioze heartbeat of wellicht iets geheel anders.

Het werd dus iets geheel anders, Sorrow. Hans wist weer de juiste snaren te raken om de typische Sorrow sound te produceren. Jammer dat de zang van Ronald bij dit nummer niet goed uit de verf kwam. De geluidsman had waarschijnlijk wat aanloop probleempjes maar ook uiteindelijk was hij Coming back to life, alhoewel het slagwerk van Maartje in dit nummer nauwelijks te horen was. Dogs was weer het nummer waar Patrick veel gevoel in legde, en dat was te zien. Even een aanloop nemen met Any Colour you like om Lotte van Drunen datgene naar voren te laten brengen waar ze voor ingehuurd was,The Great Gig in the Sky. Geweldig zoals zij dat kan! Via Have a Cigar en het prachtige meezing nummer Wish you were here,  belanden we bij het geweldige nummer, dat tot een van mijn persoonlijke favorieten behoort, What do you want from me. Kort voor de pauze moest even de stofdoek tevoorschijn komen om een echt oudje op te poetsen, Fat old Sun. Zoals David Gilmour dit nummer bedoeld had, werd het niet gespeeld, wat een geweldige eigen interpretatie is hier in gelegd.

Na een pauze van ongeveer een half uurtje zetten we het feest voort met een luide PING van Rob. Het is tijd voor Echoes, een prachtig bijna 20 minuten durend nummer. Even een politiek uitstapje naar Suriname was nodig om het best wel dreigende nummer In the Flesh te spelen. Eigenlijk stond de tweede set vanavond in het teken van de dames. Samen met de achtergrond zangeressen ,die heerlijk stonden te swingen, vertolkte het 14 koppige meisjeskoor H19 An other brick in the Wall. Een kleine smet op het optreden was het rondzingen van het geluid tijdens Mother, jammer. Via Empty Spaces en Young Lust belandden we bij het prachtige nummer Hey You, waarbij Ronald op het einde even de weg kwijt was . Keep Talking werd voor de verandering maar eens neergezet met het H19 koor, echt geweldig. Henk mocht zich nog even uitleven op zijn Division Bell met het nummer High Hopes , met prachtige achtergrond zang. Zoals verwacht, sloot Impulse hun optreden af met Comfortably Numb, waar Jan en Hans weer helemaal los gingen, en Run like Hell 

Tijdens een lange after-meet met de leden hebben we iedereen bedankt voor weer een geweldige avond. De Bussel is niet geevenaard, helaas, maar we kunnen terugblikken op een top-optreden.

Ook dit keer was Lotte van Drunen persoonlijk voor mij het hoogtepunt van de avond.  Zij wist wederom, net als tijdens het jubileumsoptreden, weer voor kippenvel te zorgen met  The great gig in the sky. Wat een geweldige stem !   Onmisbaar voor de muzikanten zijn toch wel de achtergrond zangeressen, want zonder hen ontbreekt er echt wel iets. Wederom hebben Gerda Cocu, Maartje Ongering en Bej Hoogers weer een bijzonder mooie vocale bijdrage geleverd aan dit geweldige festijn. Meiden, bedankt!

Al met al was het weer een super geslaagde avond en -It is not enough,it is not enough- we wachten weer de volgende keer af, want ik ben er zeker weer bij in Brunsum op 17 Mei om de steeds beter wordende performance van deze geweldige, semi-prof band bij te wonen. Een cover-band mogen jullie je, in mijn beleveniswereld, echt niet meer noemen !

Impulse . . . .      onze dank is groot! Jullie houden Pink Floyd echt in ere!

Bernard van Veen

Nijkerk